Achter de voordeur
In verband met de Pakistan programmering wordt de volgende aflevering uitgezonden op donderdag 2 september, 21.25 u., Ned 2. (geen uitzending op 26 aug).
In de laatste aflevering zien we i.p.v. verslaggevers, onze straatjournalisten die achter de voordeur kijken bij hun buren. Uitzending: vrijdag 3 september, 21.25 u., Ned 2. Lees voor meer informatie over deze aflevering hier het artikel in de NCRV-gids.
Komende uitzending
Deze aflevering wordt i.v.m. de Pakistanprogrammering uitgezonden op donderdag 2 sept., 21.25 u., Ned 2
Mirjam de Goede (41) woont met haar man Peter en twee Dobermann honden in Zuid-Scharwoude. Samen zijn ze druk met het trainen van de honden en Mirjam heeft een kapperszaak aan huis. Toch loopt het leven voor haar niet zoals ze had verwacht. Mirjam en Peter blijken, na lang proberen, geen kinderen te kunnen krijgen. En tot overmaat van ramp werd twee jaar gelden de ziekte van Lyme bij haar geconstateerd. Ondanks alles blijft ze positief. Een jong stel met zelf 2 kleine kinderen kijkt bij Mirjam binnen. Hoe reageren zij op het verhaal van hun buurvrouw?
Toon van Herwijnen woont in Best. Beroepsmilitair in hart en nieren, maar nadat hij twee keer is uitgezonden naar Bosnië neemt hij ontslag uit dienst. De jaren daarna krijgt hij steeds meer last van slapeloosheid, angsten en andere psychische klachten. Uiteindelijk wordt een posttraumatische stresstoornis bij hem vastgesteld. Vier jaar later,Toon werkt inmiddels als veiligheidskundig adviseur, heeft hij zijn leven weer aardig onder controle, ook al steekt het Bosnië spook af en toe nog de kop op. De mensen in de straat kennen Toon voornamelijk als die man met de honden, maar wat weten ze nog meer van hem? Eén van de buurvrouwen die bij hem binnenkijkt blijkt zelf uit Bosnië te komen.
Laatste Uitzending Gemist
Uitzendingen
Klik op de icoontjes op de kaart voor meer informatie over de betreffende aflevering en om deze te bekijken.
Laatste reacties uit het gastenboek
Achter de Voordeur 19 augustus 2010 reactie op Jannie68
Beste Jannie
Naar aanleiding van uw reactie op de uitzending van Achter de Voordeur op 19 augustus j.l. wil ik toch proberen wat nuances aan te brengen.
Natuurlijk heeft u gelijk dat het voor mijn kinderen niet leuk is om te ervaren hoe hun vader is veranderd.
Ook de door mij gekozen weg is discutabel. Het is alleen wel wat kort door de bocht om het te definiëren als liegen en bedriegen.
Laat ik duidelijk zijn de gevoelens zoals die ook in de TV uitzending in beeld komen zijn niet waar je zelf voor kiest. Het feit is wel dat je er gedurende je leven steeds weer, de ene keer heftiger dan de andere keer, mee geconfronteerd wordt.
Uiteindelijk is het zo dat je trouwt en kinderen krijgt. Dit houdt in dat je ook verplichtingen krijgt tegenover anderen. Je belooft immers dat je voor elkaar zult zorgen in goede en in slechte tijden.
Dit houdt in dat je niet meer alleen aan jezelf mag denken.
Tijdens mijn huwelijk zijn mijn vrouwelijke gevoelens steeds heftiger geworden.
Dit betekende voor mij dat ik keuzes moest maken.
Of het ten koste van alles voorrang geven aan je eigen gevoelens.
Of rekening houden met de verantwoordelijkheid die je hebt ten opzichte van je gezin, inherent aan de belofte die je bij je huwelijk hebt gedaan.
Ik heb voor dit laatste gekozen, wetende dat je dan je eigen gevoelens moet onderdrukken. Dit gaat niet altijd goed en geeft aanleiding tot heel veel spanning. Het alternatief is dus, indien nodig, een uitlaatklep zoeken voor de spanning, wetend dat dit alleen kan onder strikte geheimhouding om dat anders de schade die je je gezin toebrengt onomkeerbaar is.
Het was voor mij duidelijk dat een eventuele scheiding voor mij wel verlossing van de spanning zou betekenen maar voor mijn gezin desastreus.
Ik heb niet voor de makkelijke weg maar voor de, voor mijzelf, moeilijke weg gekozen. Wetend dat dit betekende dat je, zoals u dat noemt, moet liegen en bedriegen.
Ik wil geen begrip voor wat ik gedaan heb, ik voel me ook niet zielig, maar heb wel de behoefte om de achtergrond toe te lichten.wat u misschien kan helpen om wat genuanceerder naar mijn verhaal te kijken.
Hélène Kisjes
Uitzending 19 augustus
Ik wil hier even reageren op de uitzending van 19 augustus, waarin o.a. het verhaal van Helene wordt verteld. In tegenstelling tot de reactie van Indigo, kan ik me de reactie van de kinderen best voorstellen! Ze zegt het in de uitzending zelf ook al; ze heeft haar vrouw en haar kinderen al die jaren gewoon bedrogen. En toen ze de kans kreeg om voor zichzelf te kiezen toen die vrouw erachter kwam, huichelde ze dat ze het nooit meer zou doen en ging gewoon door met liegen en bedriegen. Wat moet het vreselijk zijn geweest voor die kinderen om eerst hun moeder te moeten verliezen en dan te moeten horen dat hun vader nooit een man had willen zijn. Althans zó komt het op mij over. Maar ja, ik zie het verhaal hier op tv maar van één kant en ik kan me niet voorstellen dat er geen andere kant aan zit. Zijn die kinderen niet benaderd door de NCRV? Lijkt me dat een beetje journalistiek verhaal uit hoor en wederhoor dient te bestaan. Ik vond het echt te eenzijdig belicht en het leek meer op een 'kijk mij nou zielig zijn' verhaal. Die mensen zaten ook een beetje benauwd te kijken op de bank. Die hadden dit natuurlijk nooit verwacht! Ik vond het eerste verhaal van deze uitzending (Jan Heukels) een stuk eerlijker overkomen. Ik wens de kinderen van Helene heel veel sterkte. Het zal je overkomen!
Helene Kisjes
Ik wilde reageren op de uitzending met Helene Kisjes, maar wat ik ook probeer in Firefox of in Internet explorer inloggen lukt wel, maar daarna is er geen mogelijkheid om te reageren. Klopt dit?
Als eerste wil ik graag zeggen dat de NCRV de mooiste uitzendingen maakt. Altijd over echte mensen, mooie mensen en oprechte verhalen en emoties. Erg boeiend en ook om veel van te leren.
Ik vond het verhaal van Helene erg ontroerend. Helene wat een mooie lieve warme vrouw ben je geworden. En wat een moed om na al die jaren toch de stap te nemen om eindelijk eens echt voor jezelf te kiezen, maar wat vreselijk dat je nu nog steeds niet echt gelukkig mag zijn doordat de kinderen het niet accepteren.
Dat terwijl je jezelf al die jaren voor hun leven op een zijspoor hebt gezet. Je kinderen gunnen je dus niet jou geluk. Zo ervaar ik dat. Ik ben een jong persoon van midden dertig en begrijp niets van die kinderen. Stel me zo voor als mij dat zou gebeuren hoe zou ik reageren. Ik ben gelukkig als mijn ouders dat zijn in wat voor vorm ook. Helene je vertelde zo lief..in voor en in tegenspoed.
Wat vreselijk jammer dat je je loyaliteit zo moet bekopen. Ik hoop dat de kinderen dit programma zien en mijn reactie. Ga jullie schamen en wees blij dat je elkaar nog hebt. Het leven is veels te kort. Helene heeft haar leven voor jullie opgeofferd en dit is haar dank.
Helene, je hebt gedaan wat je dacht dat goed was en achteraf was die keuze ook niet goed. Had maar eerder voor jezelf gekozen. Mensen zijn ondankbaar. Heel veel geluk voor de toekomst en geniet van je vrouw zijn, want dat is oh zo leuk! ;-)
Lieve groet
